maymun
Maymunlar ve insansýlar
- Orangutan, þempanze, goril ve gibonlar bilimadamlarýnca insansý (Ýngilizce: ape) olarak adlandýrýlýrlar ve maymun familyasýna dahil edilmezler. Bununla birlikte insansýlar, halk arasýnda maymun olarak adlandýrýlmaya devam edilirler.[1][2]
- Maymun ile insansý maymun arasýndaki en belirgin fark kuyruktur. Gibon hariç tüm insansýlar kuyruksuzdur.
- Ýnsansýlarýn çoðu maymunlara nazaran iri cüsselidir.
- Ýnsansýlarda apan bulunur.
- Ýnsansýlarýn beyni maymunlardan daha karmaþýktýr.
Maymunlarýn yaþadýklarý coðrafya [deðiþtir]
Ekvator'un 40° kuzey ve 40° güney enlemleri arasýnda raslanýrlar. Avrupa'da yalnýz Cebelitarýk kýyýlarýnda bulunurlar. Bunlarýn da Afrika'dan geldikleri sanýlmaktadýr. Ýki grupta incelenirler: Asya ve Afrika'daki Eski Dünya maymunlarý ve Orta ve Güney Amerika'daki Yeni Dünya maymunlarý.
Yeni Dünya maymunlarýna, Güney Amerika'nýn sulak ormanlarýnda bol rastlanýr. Kuyruklarýný, sarýlma, kavrama, sallanma, týrmanma ve yiyecek toplamada üçüncü bir el gibi kullanýrlar. Düþen yavrularýný kurtarmada ve bir aðaçtan diðerine geçmede kuyruklarýndan maharetle istifade ederler. Bunun için bir aðacý elleriyle kavrarken diðerini de ayaklarý ve kuyruðuyla kavrayarak bir köprü kurarlar. Yavrular da buradan koþarak geçerler. Bazý türlerin kuyruk uzunluðu boylarýndan fazladýr. Ýki beyin yarý küresinden biri kuyruðu ötekisi de diðer vücut olaylarýný yönetir.
Eski Dünya maymunlarý hafif ve ufak bedenlidir. Beyinleri daha büyük ve karmaþýk olduðundan Yeni Dünya maymunlarýndan üstündür. Çok az kuyruklarý vardýr. Kuyruklarýnýn sarýlma ve kavrama özellikleri yoktur. Fakat kuyruklarý dengelerini saðlamada, duruþ vaziyetlerinde ve hatta haberleþmede rol oynar. Maymunun kuyruðunu tutuþ vaziyeti, onun sosyal ve hissi durumunu belirtir. Maymunlarýn ayak, taban ve yüzlerinin dýþýnda vücutlarý tüylüdür. Kaba etleri kýlsýz olanlar da vardýr. Kýlsýz yerleri kýrmýzýmsý veya mavi renktedir. Büyüklükleri çok deðiþiktir. Boylarý 12-13 cm olan makilerle sahibinin cebine veya bir bardaða rahatça sýðabilen minik marmosetten 300 kg aðýrlýðý olan gorile kadar farklý birçok türü vardýr.
Koku alma duyularý çok zayýf olmasýna raðmen, görme ve iþitmeleri güçlüdür. Çoðunlukla gündüz faaldirler. Hepsi otçul memelidir. Aðaç filizleri, yaprak, çiçek, tohum ve meyveler baþlýca yiyecekleridir. Bunun yanýnda böcek, yumurta ve leþ yiyenleri de vardýr. Çoðu gruplar halinde tecrübeli bir erkeðin baþkanlýðýnda yaþar. Birkaç diþi ve yavrulardan meydana gelen tek erkekli gruplar da vardýr. Hamilelik devreleri türlerde farklýdýr.
Doðu Brezilya'da yaþayan kuyruðu beyaz halkalý kuisiti (veya ipek maymuncuk)nin gebelik süresi 3,5 aydýr. Diþiler yavrularýný göðüslerinde veya sýrtlarýnda taþýr. Aþýrý derecede sevgi gösterirler. Tehlike karþýsýnda erkek sürüyü kahramanca savunur. Maymunlarýn vücutlarý týrmanmaya, sýçramaya, el ve ayaklarý da kavramaya uygundur. El ve ayaklar beþ parmaklýdýr. Baþ parmak diðer parmaklarýn karþýsýna geldiðinden, cisimleri mengene gibi rahatça kavrarlar. Kanca týrnaklý birkaç türün dýþýnda çoðunun el parmaklarý yassý týrnaklýdýr. Colobes ve Atales gibi cinslerde baþ parmak bulunmaz. Yiyeceklerini aðýzlarýna götürmek için ellerini kullanýrlar. Ellerini kullanmakta çok mahirdirler. Bir kýsmý küçük yiyeceklerin tohumlarýný çýkarmak için baþ ve iþaret parmaklarýný rahatça kullanýrlar.
Maymunlar oldukça meraklý hayvanlardýr. Yüksekte bulunan bir yiyeceðe ulaþmak için birkaç eþyayý üst üste koymayý akýl edebilirler.maymunlar hep tuvalete düþmek yüzünden nesilleri tükenmek üzeredir.
Sindikasyon
